Na jaren neemt de schadelast weer toe

Nadat jaren de schadelast niet is toegenomen zijn wij het afgelopen jaar geconfronteerd met een toenemende schadefrequentie en schadelast. Enerzijds is het zichtbaar dat er meer schades gereden worden, anderzijds worden wij geconfronteerd met bijvoorbeeld diefstal van airbags, navigatiesystemen of zelfs de extra stoelen van een MPV. Daarnaast zijn de reparatiekosten gestegen door hogere uurlonen en een stijging van de onderdelenprijzen.

De toename van de schadefrequentie is in mijn ogen ook te wijten aan de economische crisis. Mensen zijn onzeker staan onder druk waardoor ze snel zijn afgeleid en de concentratie afneemt. Dit is duidelijk merkbaar aan de toename van het aantal eenzijdige schades waarbij er geen tegenpartij betrokken is.

Door deze stijgingen heeft een groot aantal verzekeringmaatschappijen de premies al per 1 januari jl. verhoogd.
Daarbij zal het ongetwijfeld gevolgen hebben voor de schadeherstelbedrijven die door de maatschappijen onder druk worden gezet, wat weer invloed heeft op de kwaliteit van het werk.

De berijder van de auto moeten wij niet vergeten, waarbij ik doel op de berijder van de zakelijke auto die hij van zijn werkgever krijgt. Wat duidelijk zichtbaar is dat er berijders bij zijn die meer dat één schade per jaar rijden, dat in sommige gevallen wel eens kan oplopen tot vijf schades per jaar. Op het moment dat de werkgevers de medewerkers hierop gaan aanspreken of bijvoorbeeld een verhoging van het eigenrisico na de tweede schade gaan opleggen raak je deze in direct in zijn portemonnee, waarbij ik er van overtuigd ben dat hij in het vervolg beter zal opletten.
Daarnaast zijn er nog steeds werkgevers die het eigenrisico voor de werknemers betalen. Het zal duidelijk zijn dat dit geen positieve invloed heeft op het schadeverloop.

Ondanks dat wij geconfronteerd worden met onvermijdelijke kostenstijgingen is er ook nog veel winst te behalen in een goede aansturing van de berijders van onze leaseauto’s.